31 Ιουλίου 2017

λίγο πριν με γλείψουν οι φλόγες


Με το μαγική βοήθεια (έτσι αποκαλείται οποιαδήποτε ανθρώπινη λειτουργία δε χρήζει περαιτέρω εξήγησης) που μόνο το μυαλό ενός ανθρώπου μπορεί να προσφέρει, ο καπνός της μεγάλης πυρκαγιάς που είχε φτάσει 1 με 2 χιλιόμετρα από το σπίτι μου αφού εύκολα πέρασε από τις γρύλλιες των παντζουριών κατάφερε και τρύπωσε στο όνειρό μου.

Σελίδες περιπετειών εμού του υπερανθρώπου όπως ηρωικές διασώσεις παίδων και ευτραφών αβοήθητων κυρίων, υπερπτήσεις πυροσβεστικών αεροπλάνων, αστραπιαία εκσκαφή προστατευτικών τάφρων και αναχωμάτων και άλλες πολλές πρέπει να έλαβαν χώρα σε τέσσερα μόλις δευτερόλεπτα REM ύπνου προτού τα πνευμόνια μου –έχοντας παραιτηθεί προ εξαμήνου από την κακή συνήθεια του φυσικού καπνίσματος - πανικοβληθούν και με ξυπνήσουν εν μέσω υστερικής ασφυξίας. 

Φοράω βιαστικά ένα βρακί μία φανέλα κι ένα ζευγάρι παντόφλες και ξεχύνομαι εκτός σπιτιού μισοκοιμισμένος. Ανηφορίζω τον καντινότερο λόφο, οι καπνοί έχουν αρχίσει να τυλίγουν σχεδόν τα πάντα, ο ουρανός έχει πάρει τα χρώματα της δύσης παρόλο που ο ήλιος είναι ακόμα ψηλά κι εγώ ενώ προσπαθώ να εντοπίσω τόσο την εστία της φωτιάς όσο και την ακριβή πιθανότητα της επιβίωσής μου – επιτρεπτή και συγχωρεμένη η δραματοποίηση οιασδήποτε κατάστασης έπειτα από απότομο ξύπνημα- γίνομαι αφόρητα κτητικός: 

Να πάρω τα πόδια μου όσο πιο γρήγορα γίνεται από εδώ.

Να πάρω τηλέφωνο αυτούς που αγαπάω.

Να πάρω μια φωτογραφία.

Να πάρω το πορτοφόλι μου και το laptop μου από το σπίτι.

Να πάρω μιαν ανάσα ακόμα.

4 σχόλια:

  1. Ελπίζω να είναι όλα καλά φίλε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κανα δίσκο δε σκέφτηκες να πάρεις;
    *)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. A, στο εξοχικό έχω μόνο πολύ φθαρμένες δεύτερες ή τρίτες κόπιες δίσκων που αγαπάω οπότε δεν ήταν πρώτη μου σκέψη. Δε θέλω καν να σκέφτομαι πως θα ήμουν αν ήταν η δισκοθήκη μου εδώ

      Διαγραφή

Related Posts with Thumbnails